Να διαβάσω για τη θάλασσα ή να ταξιδέψω σε αυτή; Ή και τα δύο;

Γιατί άραγε η ανάγνωση ενός βιβλίου που αφορά τη θάλασσα είναι εξίσου απολαυστική με το να ταξιδεύεις σε αυτή;

 

Τον τελευταίο καιρό διάβασα κάποια βιβλία που ένα μεγάλο μέρος της υπόθεσής τους σχετιζόταν με τη θάλασσα: Φως μέσα στη θύελλα, το νέο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα, Λέμβος 14 της Charlotte Rogan και Λόγια της Πλώρης του Καρκαβίτσα.

Στο βιβλίο Φως μέσα στη θύελλα, οι κάτοικοι ενός νησιού παγιδεύονται σε αυτό εξαιτίας μιας πρωτόγνωρης και άνευ προηγουμένου καταιγίδας, ανάμεσά τους όμως έχει εγκλωβιστεί και ένας αδίστακτος δολοφόνος. Ο τρόπος περιγραφής των φυσικών φαινομένων, το πώς μπλέκονται τα στοιχεία της φύσης, ο μανιασμένος αέρας με τη θάλασσα, είναι εκπληκτικός. Αισθάνεσαι ότι η ορμητική θύελλα σε κυκλώνει, εκβιάζει κάθε σου εισπνοή και σου κόβει την ανάσα. Εξίσου συναρπαστικό είναι και το βιβλίο Η Λέμβος 14, που αφορά έναν αγώνα επιβίωσης μετά από ένα τρομερό ναυάγιο, όπου περίπου 30 άνθρωποι παραδέρνουν στη θάλασσα πάνω σε μία μόνο σωσίβια λέμβο· η πάλη ανάμεσά τους για επιβίωση είναι άμεση και η κλεψύδρα της σωτηρίας μετρά αντίστροφα πολύ γρήγορα. Τέλος, στα λόγια της Πλώρης, ο Καρκαβίτσας εδραιώνει τη συγγραφική του αξία: μεταφέρει στα αυτιά μας τους παφλασμούς τον κυμάτων, το ατελείωτο εκείνο βουητό της θάλασσας όταν η υπόλοιπη φύση έχει σωπάσει, τους κινδύνους και τη γοητεία που ασκεί στους ανθρώπους.

Είναι μαγευτική διαδικασία οι συγγραφείς να καταπιάνονται με τη θάλασσα, καθώς θα χρειαστεί να τη μελετήσουν, να βρεθούν κοντά της, να τη δουν με άλλα μάτια και να αναζητήσουν τις άγνωστες εκείνες πτυχές που θα τους βοηθήσουν να σκαρώσουν την πλοκή του βιβλίου τους ώστε να είναι όσο πιο ελκυστική γίνεται στον αναγνώστη. Η φύση επίσης ασκεί τέτοια ακαταμάχητη έλξη στον άνθρωπο γιατί του δίνει τη δυνατότητα φυγής αλλά και νέας αρχής. Γι’ αυτό ο Βάρναλης θα μας πει:

«Να σ’ αγναντεύω θάλασσα, να μη χορταίνω

απ’ το βουνό ψηλά

στρωτήν και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω

απ’ τα μαλάματά σου τα πολλά»

Από την άλλη,  ποιητές όπως ο Καββαδίας, αποκαλύπτουν τη μαγική επήρεια της θάλασσας στην ψυχή του ανθρώπου, ενώ ο Σεφέρης βιώνει τη θάλασσα, το «τοπίο», ως τρόπο ζωής. Στον μοναδικό Ελύτη, η θάλασσα ξετυλίγεται ως ένας ζωντανός οργανισμός και ο Καρκαβίτσας προβάλλει τη θάλασσα ως τη μόνη αληθινή ζωή. Για τον Ρίτσο ήταν το σύμβολο αντίστασης στον θάνατο.

Επομένως, είναι δικαιολογημένο που οι συγγραφείς ανέκαθεν επηρεάζονταν από τη θάλασσα και παρασύρονταν από αυτήν καθώς και το γεγονός ότι οι αναγνώστες διαβάζοντας βιβλία που αφορούν τη θάλασσα την απολαμβάνουν εξίσου με το να ταξιδεύουν σε αυτή, γιατί, μην ξεχνάμε, η θάλασσα, στα παιδικά μάτια, συμβολίζει τη διάσταση της απεραντοσύνης της ζωής, της ομορφιάς, της επιβίωσης.

 

Καλοκαιράκι λοιπόν ήρθε, προτιμήστε βιβλία δίπλα στο κύμα και ξεκινήστε τα δικά σας ταξίδια σε ανεξερεύνητους τόπους.

 

Καλή ανάγνωση!

 

“My soul is full of longing

for the secret of the sea,

and the heart of the great ocean

sends a thrilling pulse through me.”

― Henry Wadsworth Longfellow

 

Τα βιβλία που αναφέρθηκαν στο άρθρο θα τα βρείτε εδώ:

Φως μέσα στη θύελλα

Λέμβος 14

Λόγια της Πλώρης

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: