Σελίδα από ένα ημερολόγιο

Θέλω τη ζακέτα μου στους ώμους, την πικράδα του παγωμένου πια καφέ, το σημάδι από ένα φαγωμένο κραγιόν στο άσπρο χείλος του, μπλεγμένες τούφες στα δάχτυλά μου, κι ησυχία. Θέλω μόνο το μολύβι να ακούγεται πάνω στο χαρτί, να καταγράφει σκέψεις. Θέλω το βράδυ να αφήνω το φως ανοιχτό. Θέλω φως. Θέλω κάτι, ό,τι, για... Continue Reading →

Νύχτες

Το παράθυρό μου μαρτυρά ότι ‘ναι νύχτα, Ζεστή, πνιγηρή, ζοφερή, ειρωνική, Μα συνάμα φωτεινή, Μπλέκεται το σκοτάδι με το φως, το φως με το σκοτάδι, δεν έχει πολυτέλεια η νύχτα σαν τη μέρα το είναι της με άστρα να φωτίζει. Από το παράθυρο κρεμιέμαι Το σκοτάδι να δω με το φως Πώς μπλέκεται, μαύρος βυθός... Continue Reading →

WordPress.com.

Up ↑